Wilskrachtspier en stinkkaasjes

Het is bij dieren al net zo als bij mensen, ze willen graag op tijd hun bakje voer, en daarin is een beetje afwisseling wel gewenst, althans bij mijn diertjes wel.
Gisteren werd er sip gekeken in de keuken en keken twee beteuterde koppies mij aan naast hun, met grote harde brokken gevulde bak. Dat deze beter zijn voor hun tandvlees dan die heerlijke blikjes natvoer, ontgaat de dames natuurlijk totaal.
Gezwicht voor zoveel zieligheid,  ging er toch een blikje open, met twee poezen hangend aan de rand van het aanrecht.
Ook katten hebben een wilskrachtspier die bij tijd en wijle zijn spankracht verliest.
Want zeg nou zelf, ook wij staan wel eens likkebaardend in de koelkastdeur te staren naar dat heerlijke stuk Franse kaas wat nog over is van de vorige dag, of die zelfgebakken taart die niet is opgegaan. Overigens gaat bij ons die overgebleven taart meteen de vriezer in, ingevroren is er niks aan, en ontdooien duurt te lang bij een hongerklap.
Voor overgebleven kaasjes is geen andere oplossing dan gewoon opsnoepen tot er niets meer van over is. Invriezen gaat niet met kaasjes, en verstoppen is geen optie, je kunt zo op de lucht afgaan, ooit een Münster- of Rustique camembertkaasje bewaard? Niet te harden…
Enne even een stinkkaaskooptip…vervoer nooit zo’n kaasje in je handtas, ik spreek uit ervaring

Laat reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.