Ontspullen..gaan voor een versimpeld leven

Ontspullen…Anouk was laatst bij DWDD en vertelde dat ze ging voor een versimpeld leven, zonder opsmuk en luxe. (ik was overigens nooit zo’n fan van haar vanwege haar rauwheid en botte manier van doen)
Ze kiest voor een huis met een klein hypotheekje, met een minimum aan spullen om zo een heerlijk rustig leven te kunnen leiden en haar kinderen de studies te gunnen die ze graag willen doen. Zodat deze later op een zelfgekozen manier in hun eigen onderhoud kunnen voorzien. Dat ze kiest voor een leven met minder druk en stress.
Ik vond het een mooi interview en liet een deel van Anouk zien die ik nog niet kende, zoals de stress die ze voor ieder optreden ervaart en weken van tevoren letterlijk ziek is van nervositeit. Mooi dat ze daar zo open over is, zodat andere mensen zich daar in kunnen herkennen, dat grote artiesten ook maar een mens zijn.
Dat nerveuze, niet kunnen tegen (door anderen of mezelf) opgelegde druk, dat herkende ik dan ook als geen ander. Wanneer ik teveel “ik moet” prikkels tegelijk moet verwerken, dan raak ik van slag, en kom dus niet, zoals ik vroeger vaak gedacht heb van een andere planeet.
Er was voor mij meer herkenning, het niks geven om (luxe) spullen, sowieso zijn spullen voor mij nogal onbelangrijk, al hecht ik er wel aan dat alles in huis er netjes uit ziet en het er gezellig is. De keuken is jaren geleden verbouwd, zo ook de badkamer, maar wat ons betreft is dat een eenmalige actie geweest en zal er hooguit iets worden aangepast in de vorm van een nieuw gasstel, aanrechtblad of toilet.
Een nette degelijke auto is geen overbodige luxe, ook omdat manlief er ook comfortabel mee naar Friesland heen en weer moet kunnen.
Ook ik heb een iniminie-autootje, om niet helemaal verstoken te zijn van de wereld om me heen, al gaat zoonlief daar mee naar zijn werk door de week.
Die vlieger van een eigen autootje hebben, gaat nu dus nog even niet op. Maar dat zal binnenkort gaan veranderen, zodat ik deze wintermaanden niet hoef te verpieteren in huis wanneer manlief in Friesland woont.
Ik begrijp niks van mensen die om de haverklap van interieur willen veranderen en regelmatig aan het verbouwen slaan. Ok, soms is dat nodig, dat begrijp ik ook wel, maar bij mij heerst altijd het gevoel, goed is goed. Ik ben gelukkig met ons kleine rijtjeshuis met zonnepanelen voor energiebesparing, en de rust die het geeft om niet te veel balast in huis te hebben. De kringloop is er blij mee, met de voor ons nutteloze spullen.
Heerlijk zo’n overzichtelijk leven waarin rust, gezelligheid en fijne momenten met elkaar de boventoon voeren.
Zoals zo’n zondag als vandaag doorbrengen met wat wandelen in de buitenlucht, daarna thuis lekker met de poezen en stapels leesvoer om me heen op de bank, overigens grotendeels in de vorm van kookboeken en kooktijdschriften.
Intussen luisterend naar licht-klassieke muziek..
Dat is wie ik ben, een rustig typje, die ook heel veel houdt van dierbare momenten samen met anderen in de vorm van mooie gesprekken, en/ of samen eten.
Ik kan me erg gelukkig voelen wanneer ik weer een mooie dag heb gehad met fijne mensen om me heen, die momenten koester ik, word ik blij van.
De kookworkshops die ik van plan ben te gaan geven is voor mij ook puur ontspanning, en ga er niet rijk van worden. Het ontmoeten van nieuwe mensen die het leuk vinden om met elkaar bij mij thuis een vegetarisch menu te maken vind ik helemaal geweldig. Ik wil dat hooguit twee keer in de maand doen om het overzichtelijk voor mezelf te houden.
Wanneer het niet gaat lopen heb ik het in ieder geval geprobeerd, en een enkele keer een workshop doen is ook al leuk.
Doen waar je blij van wordt, zover als dat mogelijk is, dan ben je een gelukkig mens.
Spullen zijn aan slijtage onderhevig, maar niet de mooie momenten in je leven.

Laat reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.