Hoe ook logeerpartijtjes van vroeger grote invloed heeft op mijn leven nu

Lopend door de Action kom ik langs een schap met allerlei ‘Janneke Brinkman servies’, een van de bekendste illustrators van Nederland. Servies met allerlei bloemetjes en vlindertjes, erg lieflijk dus, waar ik dol op ben. Zo ook op brocante, waar manlief van gruwelt, die is van het heel strakke. Wanneer hij naar huizen wijst, zo van “óh wat een mooi huis”, denk ik brrr wat een strak pand. Ik ben juist van ‘de jaren 30 woning’, met erker en glas in lood.
Gelukkig hebben we ook wel veel gemeen, maar in huis is het al snel “nu hebben we wel fotolijstjes genoeg hoor Hedwig” (en natuurlijk niet met tierelantijnen lijstjes ;-))
Die liefde voor bloemetjes-servies en brocante komt beslist van mijn logeerpartijtjes vroeger bij mijn tante (waar ik naar vernoemd ben) ze was getrouwd en is kinderloos gebleven, maar was wel dol op kinderen. Ik en mijn zus kwamen vaak logeren, en ik genoot dan van hun volle huis, in Engelse sfeer ingericht; bankstel met bloemenstof, en wit gekrulde armleuningen, fluwelen gordijnen en allemaal porseleinen engeltjes, serviezen, beeldjes, brocante fotolijstjes. Ik vond het allemaal prachtig. De mooi ingerichte gang, ook allemaal in die typisch Engelse sfeer. Door nu volwassen ogen, vind ik het inderdaad wel erg vol en druk, maar het is voor mij pure nostalgie.
Zelfs het toilet was een feestje voor me om te zitten. Voor een meisjemeisje als ik was (en nog steeds ben) vond ik het bij haar geweldig, ook van de diverse geurtjes die in de badkamer stonden snoof ik geregeld de geur in me op.
Ze deed geregeld een krulset in mijn haar, waarmee ik dan onder de droogkap mocht, en me dan het mooiste meisje op de wereld voelde.
Ik genoot altijd van deze logeerpartijtjes.
Ze woonden in het bosrijke Haarlem, en we gingen er geregeld met de fiets op uit, ik dan bij haar achterop, met mijn benen in de fietstassen. s’Avonds gingen we vaak eendjes voeren in het dierenparkje gelegen in het bos, waar het druk was met hertjes, konijnen en hangbuikzwijntjes. Later gingen ze wonen in Bennebroek, ook zo’n prachtige omgeving. s’ochtends werd ik verwend met boterhammetjes met hardgekookt ei, mayonaise en selderiezout, wat ik nog regelmatig graag maak om die herinnering weer op te roepen.
En niet te vergeten, de bezoekjes aan Artis, de dierentuin niet ver bij Haarlem vandaan.
Wanneer mijn oom thuis kwam, werd er onder het eten vaak in het Engels gesproken, wanneer dingen niet voor kinderoren bestemd waren. Dan keek ik door het grote raam tot aan de grond, waar het altijd een komen en gaan was van de meest mooie zangvogeltjes, die er in bad gingen of rond hipten over het terras. Intussen vaak hete bliksem etend, die ze speciaal voor mij maakte, omdat ik daar zo dol op was.
Ze is nu inmiddels hoogbejaard, al heel lang weduwe, en woont nog steeds in Bennebroek, en ondanks mijn fijne herinneringen aan haar, kom ik er schandalig weinig. Ze is niet meer goed ter been, maar woont nog steeds zelfstandig. Ook haar huis en inrichting is nog steeds hetzelfde. Onze jongens werden er toen ze nog klein waren, ook lekker bij d’r in de watten gelegd.
Ook bij mijn oom en tante in Limmen (eveneens kinderloos) was het in mijn jonge jaren een feestje om te logeren, ook Limmen ligt prachtig, in een bosrijke omgeving.
En ook daar waren we vaak het bos in. En zat ik net als bij mijn andere tante, vaak achterop de fiets, met mijn benen in de fietstassen op weg naar allerlei leuks.
Ik herinner me nog goed de geur van rode kool met appeltjes die ze voor me maakte, en de appelpannenkoeken.
Ook aan thuis heb ik natuurlijk fijne herinneringen, mijn moeder kon fantastisch koken en bakken, en mijn vader was een lieve en hartelijke man waar ik ook veel van hield. Ik kom nog erg graag bij mijn moeder in het Friese Bolsward. Maar logeerpartijtjes zijn natuurlijk anders, en dan wordt er natuurlijk vooral allerlei leuks met je ondernomen.
Wanneer ik thuis nieuwe kleren kreeg, of schoenen, dan kwamen ze op het nachtkastje naast mijn bed, zodat ik er af en toe aan kon ruiken (rare tik van me, dat ruiken overal aan, doe ik nog steeds), en naar kon kijken. Al waren die steunzolen die ik vroeger moest dragen een gruwel voor mij, maar goed, dat vond de dokter beter. Ik houd van mooie kleren en schoenen, en heb mezelf in de loop van mijn leven getraind om op hoge hakken te lopen. Al is dat niet bijster gezond natuurlijk, maar het gaat me nog altijd goed af.
Hoe ik mij het gelukkigst voel heeft alles te maken met het terughalen van fijne herinneringen, en mijn leven daar zoveel mogelijk op aan te passen.
Dat houdt in dat ik erg hecht aan een warme knusse omgeving, met prachtige natuur in de buurt, liefdevolle mensen om me heen, en een grote hekel heb aan negativiteit, en mensen met een negatieve energie om zich heen.
Heerlijk om een leven te leiden waarin mijn belangrijkste waarden zoveel mogelijk samen zijn komen te vallen, samen met mijn allerliefste en fijne kinderen

Laat reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.